Agnieszka Stelmaszyk - "Szyfr Jazona"

Panna Ofelia Łyczko, guwernantka Ani i Bartka Ostrowskich doszła już do siebie po wydarzeniach, które miały miejsce w Ameryce Południowej. Mimo że były bardzo dramatyczne, to przyniosły też dla niej wiele dobrego, ponieważ odnalazła zaginionego ojca, a Ryszard Ostrowski w końcu poprosił ją o rękę.

Jednak oświadczyny w bulgoczącym bagnie trudno nazwać romantycznymi, z czego Kasztelan doskonale zdaje sobie sprawę. Organizuje więc podróż do Paryża, by tam, w romantycznej scenerii, w towarzystwie rodziny i najbliższych przyjaciół, ponownie poprosić ukochaną Ofelię o to, by została jego żoną. 

Choć Ania, Bartek, Mary Jane, Jim i Martin wcale się tego nie spodziewają, we Francji czekają na nich kolejne niezwykłe przygody. Mit o Jazonie towarzyszy piątce przyjaciół, gdy brnąc przez niebezpieczeństwa, usiłują rozwiązać trudną zagadkę, prowadzącą do legendarnego skarbu.

"Szyfr Jazona" to ósma część "Kronik Archeo", opowiadająca o przygodach młodych archeologów. "Przepowiednia Synów Słońca", siódmy tom, miał być ostatnim, ale Autorka dość zgrabnie z tego wybrnęła, w ósmej części pisząc, że dziadek Ani i Bartka Ostrowskich, z zawodu introligator, zrobił kilka nowych tomów "Kronik", by rodzeństwo mogło dalej opisywać przeżywane przez siebie przygody. 

Niemały wpływ na to, że z tak dużym zainteresowaniem sięgałam zawsze po kolejne części o przygodach piątki poszukiwaczy skarbów miała nie tylko interesująca fabuła, ale i ilustracje, które zawsze bardzo mi się podobały, więc oglądałam je z prawdziwą przyjemnością. Teraz jednak uległo to zmianie. "Szyfr Jazona" ilustrował bowiem kto inny, niż poprzednie siedem części "Kronik" i tę różnicę odczułam dość wyraźnie. Ilustracje Jacka Pasternaka były dla mnie żywe i nasycone kolorami, natomiast większość tych przygotowananych przez Pawła Zarębę było po prostu mdłych i bez wyrazu.

Nie zmienia to jednak faktu, że czytając "Szyfr Jazona" przeżyłam kolejną wspaniałą przygodę i znów na moment poczułam się dzieckiem. Już nie mogę się doczekać kolejnej książki o przygodach nastoletnich Ostrowskich i Gardnerów!

Agnieszka Stelmaszyk - "Kroniki Archeo. Przepowiednia Synów Słońca"

Ania i Bartek Ostrowscy, a także ich angielscy przyjaciele: Mary Jane, Martin i Jim Gardnerowie spędzają letnie wakacje u lady Carnarvon, potomkini słynnego lorda Carnarvona, odkrywcy grobowca Tutanchamona.

Miłe chwile pobytu na zamku zakłóca dzieciom rozpaczliwy telefon od panny Ofelii Łyczko, która błaga o pomoc. Guwernantka Ani i Bartka znalazła się w wielkim niebezpieczeństwie gdzieś w peruwiańskiej dżungli. Piątka przyjaciół postanawia wyruszyć kobiecie na ratunek, a przy okazji wyjaśnić, co też panna Ofelia miała na myśli wspominając o tajemniczym Akakorze i Przepowiedni Synów Słońca. W trudnej wyprawie towarzyszyć im będą lady Ginevra Carnarvon oraz słynny angielski detektyw Gordon Archer.

Bohaterowie siódmej części "Kronik Archeo" w bezkresnej peruwiańskiej dżungli napotkają wiele niebezpieczeństw. Nie będą to tylko węże i kąsające mrówki...

"Przepowiednia Synów Słońca" to ostatnia część serii "Kroniki Archeo", opowiadającej o piątce przyjaciół, którzy rozwiązują zagadki archeologiczne. Książki o Ani i Bartku Ostrowskich oraz Mary Jane, Martinie i Jimie Gardnerach towarzyszyły mi przez wiele miesięcy. Dzięki nim odbyłam niezapomniane podróże do pięknych zakątków świata i przeżyłam wspaniałe przygody, to nic, że jedynie we własnej wyobraźni.

Tę niezwykłą serię polecam nie tylko młodszym Czytelnikom, gdyż podejrzewam, że i starsi, podobnie jak ja, odnajdą przyjemność w rozwiązywaniu zagadek dotyczących skarbów.

Aż mi żal, że "Przepowiednia Synów Słońca" stanowi ostatnią okazję do spotkania z bohaterami, z którymi tak mocno się zżyłam przez ten długi czas...

Agnieszka Stelmaszyk - "Koalicja szpiegów. Baza G-8"

Czasami lubię przeczytać sobie książkę dla skierowaną do młodszego czytelnika. Tym razem mam za sobą lekturę drugiej części "Koalicji szpiegów".

Tym razem trójka przyjaciół: Robert, Harriet i David trafiają pod skrzydła Klubu Ogrodnika, organizacji skupiającej emerytowanych agentów Departamentu Bezpieczeństwa Światowego. Podobnie jak w części pierwszej, na głównych bohaterów powieści czekają trudne zadania. Ich wykonanie będzie się wiązać z licznymi niebezpieczeństwami.

Piszę ogólnikowo, ponieważ nie chcę zdradzać zbyt wielu fabularnych. Przeczytałam tę książkę z zainteresowaniem, jednak szczerze muszę przyznać, że dużo bardziej przypadła mi do gustu seria "Kroniki Archeo" pióra tej samej autorki, zwłaszcza z powodu pięknych ilustracji oraz ciekawostek, umieszczonych na marginesach każdego tomu. Mam też w rażenie, że w "Luminariuszu" akcja toczyła się dużo bardziej dynamicznie.

Podczas czytania irytowały mnie literówki, na które dość często napotykałam. Uważam, że skoro jest to książka dla nastolatków, to tym bardziej redakcja powinna była zadbać o poprawność językową.

Niemniej jednak, mimo tych uwag, po trzecią część "Koalicji Szpiegów" także sięgnę, jeśli będę miała taką możliwość. Uczynię to choćby po to, aby przekonać się, jaki koniec będzie miała historia o nastoletnich szpiegach.

Agnieszka Stelmaszyk - "Kroniki Archeo. Zaginiony klucz do Asgardu"

"Kroniki Archeo. Zaginiony klucz do Asgardu" to już moje szóste spotkanie z piątką młodych archeologów i poszukiwaczy przygód.

Rodzeństwo Ostrowskich i Gardnerów wspólnie spędza część wakacji na duńskiej wyspie Bornholm. Początkowo spokojnie upływają one na spacerach oraz wycieczkach rowerowych. Jednakże traf, który często rządził życiem dzieci, sprawił, że po raz kolejny zostały wplątane w poszukiwanie mitycznego skarbu. Tym razem jest on związany z wikingiem, jarlem Palnem Tóki i skandynawskimi sagami.

Na ślad owego skarbu dzieci trafiają za sprawą notatek zawartych w notesie profesora Ragnara Storma. Zrządzeniem losu otrzymały go od doktoranta profesora, któremu profesor, obawiając się o swoje życie, je przekazał.

Bardzo lubię książki przygodowo-historyczne, więc i tę chętnie przeczytałam. "Kroniki Archeo" to seria książek przeznaczonych przede wszystkim dla dzieci, ale i ja spędziłam miło czas przy ich lekturze.

Nie zawiodłam się ani na treści "Zaginionego klucza do Asgardu", ani na ilustracjach, które stworzył Jacek Pasternak. Jedyne co trochę mi się nie podobało, to zakończenie szóstego domu. Jak dla mnie było ono nieco zbyt fantastyczne i nierealne, lecz to był tylko jeden "mankament".

Teraz czekam na siódmą część cyklu - "Przepowiednię Synów Słońca".

Agnieszka Stelmaszyk - "Koalicja szpiegów. Luminariusz"

"Koalicja szpiegów. Luminariusz" to pierwsza część trylogii o trójce nastolatków, których ścieżki niespodziewanie się ze sobą przecinają.

Robert Szykulski ma trzynaście lat i mieszka w Bydgoszczy. Chłopiec wychowywany jest przez babcię Różę i próbuje uporać się ze śmiercią swoich rodziców, którzy pół roku wcześniej ponieśli śmierć
w tragicznym wypadku w Andach.

Harriet McLeod jest Angielką i mieszka w sierocińcu w Cardiff. Znalazła się tam, gdyż żaden
z członków jej dalszej rodziny nie zgodził się objąć nad nią pieczy.

David Ferguson to dwunastolatek mieszkający w Los Angeles. Opiekę nad chłopakiem sprawuje despotyczny wuj, który nie okazuje siostrzeńcowi uczuć. Najistotniejszą wartość w życiu Rodney'a Jonesa stanowią bowiem pieniądze i dyscyplina, którą niemal codziennie "raczy" Davida.

Roberta, Harriet i Davida łączą trzy rzeczy. Pierwszą z nich jest osierocenie przez rodziców. Drugą to, że zginęli oni w tajemniczych okolicznościach. Trzecią natomiast to, że wszyscy byli z zawodu naukowcami.

Mimo że Robert, Harriet i David są głównymi bohaterami nowej serii autorstwa Agnieszki Stelmaszyk, to tak naprawdę w pierwszej jej części na czoło wysuwa się historia Roberta. To o nim czytelnik ma możliwość dowiedzieć się najwięcej. To właśnie Robert gra w "Koalicji szpiegów. Luminariuszu" pierwsze skrzypce.

Za sprawą tajemniczego listu młody Szykulski dowiaduje się o tajemniczym Luminariuszu i o tym, że jego rodzice pracowali nad tajemniczym projektem. Kierując się wskazówkami Luminariusza, Robert wyjeżdża do Berlina. Tam otrzymuje kolejne wiadomości od niego i wraz z przyjaciółką Ramoną podąża ku przygodzie, wpadając w wir niebezpiecznych wydarzeń.

Styl Agnieszki Stelmaszyk bardzo mi odpowiada, więc postanowiłam przeczytać także jej najnowszą powieść. Nie chcę zdradzać zbyt dużo z fabuły, bo popsułoby to całą przyjemność czytania. Powiem tylko tyle, że jest to bardzo ciekawie skonstruowana historia szpiegowska, której głównymi odbiorcami będą z pewnością nastoletni czytelnicy.

Faktem jest jednak, że przyjemność w lekturze pierwszej części "Koalicji szpiegów" odnajdą także ci nieco starsi miłośnicy odkrywania zagadek.

Ja z pewnością chętnie sięgnę po następne części trylogii, by dowiedzieć się, jak potoczą się dalsze losy Roberta, Harriet oraz Davida.

Kroniki Archeo. Zagadka Diamentowej Doliny

W piątej części "Kronik Archeo" Ania i Bartek Ostrowscy wraz z mamą Beatą postanowili spędzić ferie zimowe na Tasmanii. Na wyspę tę przybywają na zaproszenie Barbary Lawson, ich ciotki.

Barbara Lawson, wykonując zawód dziennikarki, tropiła różne afery. Tym razem przyciągnęły ją informacje o dużej ilości złota, jaką pewien mieszkaniec Australii znalazł na pustyni. Informacje te okazały się jednak niesprawdzone, ale przypadek powiódł kobietę ku pogłoskom o Diamentowej Dolinie. Jak zwykle żądni przygód Ania i Bartek, powzięli zamiar sprawdzenia, co się za nimi kryje. W śledztwo zaangażowali swych angielskich przyjaciół: Mary Jane, Jima i Martina Gardnerów.

Dokąd głównych bohaterów "Diamentowej Doliny" powiedzie zew przygody?

Kolejny tom "Kronik Archeo" przypadł mi do gustu, podobnie jak poprzednie, mimo iż był nieco przewidywalny. Interesującej treści jak zwykle towarzyszyły piękne ilustracje autorstwa Jacka Pasternaka, a także liczne ciekawostki, tym razem dotyczące kultury, fauny i flory australijskiego kontynentu.

Książka ta znajdzie uznanie zarówno wśród miłośników przygód, jak i zagadek z przeszłości.

Polecam! :-)